سرهنگ آرش امیری درباره تفاوت گواهینامه ملی دوزبانه و گواهینامه بینالمللی اظهار کرد: صدور گواهینامه رانندگی در ایران بر عهده نیروی انتظامی است و ترجمه و تبدیل گواهینامههای معتبر ایرانی به گواهینامه بینالمللی نیز مطابق مقررات و کنوانسیونهای مربوط، توسط کانون جهانگردی و اتومبیلرانی جمهوری اسلامی ایران انجام میشود.
وی افزود: افرادی که قصد رانندگی در خارج از کشور دارند، علاوه بر داشتن گواهینامه معتبر ایرانی، باید در صورت الزام قوانین کشور مقصد، گواهینامه بینالمللی را نیز از مرجع ذیصلاح دریافت کنند.
رئیس مرکز صدور گواهینامه پلیس راهور فراجا با اشاره به ماده ۴۱ کنوانسیون تردد جادهای ۱۹۶۸ وین گفت: گواهینامههای داخلی کشورها در چارچوب این کنوانسیون باید ویژگیها و استانداردهای مشخصی در طراحی و درج اطلاعات داشته باشند. بر همین اساس، پلیس راهور گواهینامه ملی دوزبانه ایران را به زبانهای فارسی و انگلیسی و مطابق استانداردهای مربوط طراحی و صادر کرده است.
امیری تصریح کرد: درج اطلاعات انگلیسی در گواهینامه ملی با هدف تسهیل شناسایی و بررسی مشخصات آن در خارج از کشور انجام شده و دوزبانه بودن گواهینامه به هیچ عنوان به معنای تبدیل آن به گواهینامه بینالمللی نیست.
وی ادامه داد: دارندگان گواهینامه ملی دوزبانه میتوانند در چارچوب مقررات کشورهای عضو کنوانسیونهای وین و ژنو از مزیت درج اطلاعات انگلیسی و تسهیل شناسایی گواهینامه خود استفاده کنند، اما پذیرش این مدرک در هر کشور تابع قوانین همان کشور است.
رئیس مرکز صدور گواهینامه پلیس راهور فراجا تأکید کرد: گواهینامه ملی دوزبانه جمهوری اسلامی ایران جایگزین گواهینامه بینالمللی نیست و در کشورهایی که ارائه گواهینامه بینالمللی الزامی است، شهروندان باید علاوه بر گواهینامه ملی معتبر، گواهینامه بینالمللی نیز دریافت کنند.
امیری در پایان از شهروندان خواست پیش از سفر و رانندگی در خارج از کشور، مقررات کشور مقصد را بررسی کنند تا مشخص شود گواهینامه ملی دوزبانه برای رانندگی کافی است یا دریافت گواهینامه بینالمللی نیز ضرورت دارد.
نظر شما